Системска бруталност, власт и видео ленти

Се сретнавме и разговаравме на темата како преку граѓански активизам и реформа на МВР до подобро општество. Освен мене како една од оние кои бараа правда на улиците на Скопје и пошироко, панелисти беа и г. Трипун Танушески – Заменик народен правобранител на Р. Македонија, проф. д-р Мирјана Најчевска – експерт, активист и бранител на човековите права и проф. д-р Гордан Калајџиев – експерт, Претседател на Македонскиот хелсиншки комитет. Министерката како што и најавив во најавата за трибината не се појави, а инфантилниот одговор како изваден од ВМРОгенератор кој го скопила нејзината PR екипа можете да го видите овде. Овој одговор самиот по себе е пример како да се води лоша и деструктивна политика, нема што да се коментира.

*За видеата: За жал останавме без видео од целата трибина, ова се единствените 5 видеа кои можев да ги најдам од публика (овде прикачените). Кратки се и нецелосни, но сепак се нешто. И благодарам многу на Јасна.

Системска грешка или инцидент

Г-динот Танушески како представник на народниот првобранител, односно како некој кој ги застапува ставовите на тоа тело, на трибината дојде со четири листа А4 формат, испишани од од г-динот Иџет Мемети и замоли да ги прочита затоа што таков е протоколот. Накратко од тие четири листа можам да извадам неколку точки; Според народниот првобранител законската регулатива во однос како се контролира МВР и како се справува со случаите е во ред, ваквите случаи се инцидентни и можат да се издвојат и оправдаат на идивидуално ниво, а грешката за тоа, наместо во законската регулатива треба да се бара во тренингот и обуката на полицијата. На крај, додаде дека јавниот првобранител се труди и учествува во ваквите случаи.
Видео од дел од текстот:

Со овој став дека случаите се инцидентни и изолирани не се сложувам ни јас, а со г-динот Танушески не се сложија ни проф. д-р Најчевска и проф. д-р Калајџиев. Против тој аргумент има неколку контрааргументи:
Континуирано повторување на случаи на полициска бруталност во овие 20 години;
– Начинот на конрола на МВР, што како што кажа проф. д-р Калајџиев, самото МВР го креира законот за како ќе се контролира, остава голем простор за прикривање и злоупотреба.
– Користењето на полицијата како продолжена рака на власта, не тренирање и не обучување на истата за хуаманизација и правилно постапување.
– Односот на властите по ова прашање чие ниво на „затварање на ушите“ може да се види по одговорот на поканата на трибина.

Видео од дел од излагањето на проф. д-р Калајџиев:

На трибината од публиката дознавме дека после иницијалните курсеви, полицијата не добивала никакви тренинзи да дообучување, нивно хуманизирање и начини на правилно однесување, туку се оставени сами на себе, односно да учат од постарите генерации. Овој аргумент исто така оди во прилог на тоа дека грешката е сепак системска. Оваа изјава дојде од една г-ѓа во публиката која рече дека работи во истите простории со центарот за обуки кој ја обучува полицијата. Се извинувам ако не е целосно точно работното место, не успеав да запамтам се.

Има ли некаква шанса граѓанскиот сектор во Македонија

Одговорот на сите беше дека во моментов се црни времиња за граѓанскиот сектор. Воопшто нема пристап да учествува во креирањето на политиките што е негово право, а ако во моментов си велите не е така, прочитајте го пак одговорот на министерката. Најдоле јасно ви пишува, дека се што можете да добиете е еден отворен ден каде можете да кажете по нешто што ќе биде примено со пола уво.
Не се само нашите протести пример за јачината на на тој мрак. Во последните години, сите активисти биле пречекани само со етикетирање, здушување па и ќотек, но во никој случај, власта не ги отвори вратите да ги послуша тие млади или постари граѓани и да им дозволи да замешаат прсти во креирањето политики.
Дали се работи за его, или едноставно незнаење не можам да се одлучам.

За да може да се учествува и да се промени нешто, мора да има дијалог. Од едната страна активистите или граѓанскиот сектор, движечката сила кон подобро, а од другата страна власта, оние кои имаат моќ да ги имплементираат промените. Ние во нашиот случај наидуваме на ѕид: простор за дијалог нема. Игнорирани сме, и тоа е искористено против нас како како оружје. „Чекајте, ќе им здосади на децава ако ги игнорираме доволно долго, ќе престанат“.

Два коментари од публиката за слободата на граѓаните и нивната можност да менуваат:

Насилните и ненасилните протести и механизмот за промена

Проф. д-р Најчевска зборуваше за Велика Британија која има историја на брутални и крвави протести, кои помогнале или биле директна причина за креирањето на механизмот кој работи во корист на граѓанскиот сектор. Поради тој механизам, граѓаните имаат можност да учествуваат во секој дел од креирањето политики каде мислат дека има потреба, менувањето на законите, предлагање нови итн.

Понатаму, проф. д-р Најчевска рече дека поради историјата на такви протести во повеќе земји кои се случувале во минатото, Македонија во ова денешно време не би требала да поминува низ истото, односно да го поминува истиот крвав процес за да се креираат истите механизми.

И проф. д-р Најчевска и проф. д-р Калајџиев, рекоа дека во Македонија воопшто не е никогаш воспоставен ваков механизам, и дека тоа и е изговор на другата страна да е глува за нашите барања. Нормално е дека неможе од улица директно барањата да стигнат до масите на оние кои одлучуваат, за немањето разработен начин таму да се донесат прави ние да имем „непостоечки соговорник“ како што го окарактеризираа и со тоа ни се исечени сите шанси за дијалог.

Надворешна контрола?

На темата надворешна контрола, проф. д-р Калајџиев рече дека можеби и не е толку добра идеја, затоа и кога ви се формирало такво тело, како и секое е составено од луѓе и е подложно на корупција, а и составот на телото дури и да успееме да донесеме закон за негово формирање, сигурно би бил од луѓе кои се блиски до власта, и така пак би се завртел кругот.
Не можам да кажам дека тоа нема смисла и дека не е така.
Затоа заедно со проф. д-р Најчевска рекоа дека одговорноста треба да ја бараме баш во народниот првобранител затоа што тоа е вистинското тело кои може да ни помогне во овој случај ако функционира вистински независно.
Исто така, прокоментираа во однос на институциите во Македонија: велат, не само што институциите не функционираат, туку тие не се ни воспоставени.
За да почне да функционира правната држава, треба да ги креираме институциите и стандардите по кои ќе се водат.

Македонскиот црно-бел свет

По излагањето на проф. д-р Најчевска која зборуваше за одговорноста на народниот првобранител во целиот овој случај и воопшто сите слични, г-динот Танушески и се обрати со: „Колку што знам вие сте член на политичка партија, што сигурно има влијание на вашите судови“ (парафразирам), на кое публиката заедно со проф. д-р Најчевска остро реагираа дека не сме дојдени тука за тоа, и дека на сите ни е преку глава од истото па истото.
Додека траеше нивната жолчна дебата во следните неколку минути, не ми излегуваше од глава:
Како јас како, како обичен граѓанин да учествувам во креирањето политики кои влијаат на мојот живот и живото на другите, како да придонесам за подобро општество кога во Македонија се се сведува на борба помеѓу двете најголеми партии, кои не затвараат во нивните црно-бели ѕидови?

Излезе дека тоа прашање не се врти само во мојата глава. Откако беше продускутирано, заклучено беше дека се што имаме во овој момент е само да сме упорни.

Кога сме веќе кај ѕидовите кои ги градат партиите околу нас и пасивноста на народот, се постави прашањето: Зошто еден ваков случај кој е очигледен и јасен, во кој се работи за нешто што не допира сите – вредноста на човековиот живот – зошто не излегоа сите, родителите, постарите?

Тоа е едно доста важно прашање за кои ја позајмив мудроста на Новица Наков и Миша Поповиќ и прочитав дел од нивниот текст: Полициската бруталност и општествената класа.

Прочитајте го, затоа што ја има поентата дека иако промените можеби не се очигледни за сите подеднакво, не значи дека не се итно потребни.
На видеото подоле ова прашање и како да го го менуваме општеството.

Видео ленти

И последно, но воопшто помалку важно, се зборуваше за снимките од плоштадот. Од публиката една госпоѓа креваше рака и бараше збор од почетокот, но можност доби скоро на крај. Ако се сеќавам добро се представи како професорка која предава на постдипломци предмет поврзан со снимките како доказен материјал. Запраша каде се снимките од плоштадот? Покрај државните камери, таму има и камери од приватни фирми како Т-Мобиле кои би можеле со налог да се земат без никаков проблем. Дури мислам дека спомнам и некоја точна бројка на камери. Понатаму г-ѓата продолжи дека во Велика Британија видео материјалот како доказ е „доказ над доказите“.
Заменикот народен првобранител беше запрашан дали може да се побараат, по што тој рече дека тоа не е во негова надлежност.
Кога г-ѓата го запраша дали во деновите кога истрагата била кај нив, затоа што заменикот народен првобранител се пофали дека направиле се што можеше, дали ги побарале снимките?
Одговорот очекувано беше – не.

Заклучок

Јас сум малку збунета. Се трудам да не се обесхрабрам од ѕидовите на кои наидувам, и ме држи да се борам тоа што немам никаква задна намера, а нешто почесно од борба за вистината нема. Знам само дека никогаш не треба да се откажеме да се бориме за достоинствен живот и тоа сите да сме еднакви пред законот.
Малку ми доаѓа преку глава од тоа што моите сограѓани не се наоѓаат навредени од сите овие политички игри и не сакаат да се изборат за слободна Македонија, Македонија во која имаш право да избереш и под (в, а не само под (а и под (б.
Знам дека заедно можеме.

12 thoughts on “Системска бруталност, власт и видео ленти

  1. Прашуваш …”Како јас како, како обичен граѓанин да учествувам во креирањето политики кои влијаат на мојот живот и живото на другите, како да придонесам за подобро општество кога во Македонија се се сведува на борба помеѓу двете најголеми партии, кои не затвараат во нивните црно-бели ѕидови?”
    Едноставно…или вклучи се во некоја од постоечките партии, или основај нова. Па потоа со твоите “прекрасни” идеи излези на пазарот на идеи и пробај да ја добиеш подршката од граѓаните. Така тоа функционира во демократијата. Американците велат “не можеш да направиш омлет ако не скршиш некое јајце”. Значи не можеш да седиш во сигурноста на “граѓанството”, а да бараш да ти се исполнат твоите барања. Ако помине добро, ако не одиме понатаму. Не. Излези на “мегдан” со другите политички фактори пред народот со своја програма, со свои идеи и види како ке поминеш.
    Ама потоа нема назад…нема веќе јас сум “активист”, јас сум независен експерт. Потоа ке бидеш партиски определена и како таква ке ги изнесуваш и браниш своите ставови. Нема како сега…”граѓаните протестираат против полициска бруталност”…Нема да можеш да бидеш ни риба ни девојка.
    Велиш….”Малку ми доаѓа преку глава од тоа што моите сограѓани не се наоѓаат навредени од сите овие политички игри и не сакаат да се изборат за слободна Македонија, Македонија во која имаш право да избереш и под (в, а не само под (а и под (б.”
    Прво…кој вели дека Македонија не е слободна…ова е смешно. Не ли помисли дека народот добро проценил и дека знае што прави на последниве 3-4 избори за 6 години. Ајде да погрешил еднаш, ама 4 пати…хмм…
    Второ…дали ти им понуди на граѓаните опција под (в…??? Дали некој им понуди на граѓаните друга опција освен црно и бело??? Ајде понуди ни ти нешто ново. Ама не опозициони протести на улица под закрила на демокртски протест против полициска бруталност.

    • Драги г-дине Гошевски во право сте за многу работи, а за некои упорно грешите.

      После се што поминав, во повеќе наврати на очај си помислив, барем да имаше некој позади нас, немаше да се чувствуваме така сами на светот.
      Г-дине Гошевски да ја имавме ние опозицијата како поддршка (која целото време трчкаше од страна, но никогаш извинете на јазикот, ама „немаше муда“ да дојде и да го превземе овој протест, зошто беше бркана од протестирачите), да ја имавме опозицијата ќе не имаше 1000ци постојано и континуирано. Знаете дека имаат многу членови. Нашиот број пак природно си опаѓаше поради човечки фактори: умор, досада, одмори и губење на иницијалната лутина.

      Понатаму, во право сте дека ги имам само тие две опции во моментов: приклучување на некоја од двете политички партии, или пак основање нова, каде би ги презентирала своуте идеи. Тоа е сосема легитимно размислување со оглед на ситуацијата во моментов.
      Е токму таму г-дине Гошевски јас не ја гледам Македонија како слободна. Секогаш си затворен помеѓу тие два избори.
      Имате право и дека никој не им понудил на граѓаните доволно јака треба опција. Некоји од обидите кои можат да се забележат во минатото за пркнување на такво нешто, се веднаш „изедени“ од двете поголеми партии. Или коалицираат или губат интерес.
      Зошто сметам дека е тоа лошо?
      На првите избори на кои победи владејачката партија, Македонија немаше друг избор ви таа економски безизлезна ситуација, а владејачката партија понуди добра економска програма.
      Партијата ветуваше и работеше. Оттогаш поминаа доста години. Секој што е подолго од 4 години на власт постои опасност да се навикне премногу на власта и да го изгуби фокусот. Да почне арогантна политика, замка од која ретко кој избегал, а нашата владејачка партија не е исклучок.
      Но не вела дека сега треба одма да се смени! Не! Што е потребно е партијата да соработува со граѓаните повеќе за да остане флексибилна и да не го изгуби народскиот дух.
      Тука доаѓа граѓанскиот сектор на сцена, кој вие го негирате. Тој граѓански сектор мора да постои и мора да има можност да учествува на некој начин, без страв дека ако му се одговори и се остава простор на опозицијата.
      Не е се до власта, како што си мислат сигурно и двете партии, има нешто и до човечноста.
      Македонија постои само 20 години и е прилично нормална работа уште да не се целосно воспоставени работите. Верувам дека оваа власт малку по малку ќе се отвори и ќе ја сфати важноста за постојано менување одвнатре, што би и помогнало да напредува и да здобие уште повеќе доверба.

      Проблемот со полицијата е огромен и сигурно е мачно за некој како оваа власт која не го креирала да изнајде решение (сепак тој проблем е и светски), но според мене, игнорирањето не е никакво решение.

      Ви благодарам и извинете за големиот одговор, не ме бива да се искажам во неколку збора.

      • Прво, гледам промена од минатиот пат. Сега го објави мојот коментар, го ценам тоа. Веројатно сите ќе сватиме дека треба да се сослушаме. Ако секој си остане на своето “буниште” , ако ги слушаме само подржувачите и истомислениците никаде нема да стигнеме. Не мора да се сложиме околу нешто, но треба да дозволиме секој да го каже својот став.
        Промена е и што мислиш дека за некои работи сум во право. Нормално, никој не е совршен, за нешто можеби и грешам, исто како и ти.

        За воља на вистината, многу ситуации и настани кај нас можат да се сведат на политика. Веројатно се околу нас е некаква политика. Можеби политиката треба малку да остане понастрана во некои ситуации. Веројатно ниту јас немаше да пишувам за овие настани ако опозицијата на почетокот отворено застанеше зад протестите, или ако се дистанцираше од нив. Но, таква е нашата опозиција. Недостасуваат многу човечки ресурси и идеи за да се каже дека имаме опозиција која секако ќе ја контролира , но и која како конкуренција ќе ја мотивира и турка власта напред. Тоа “седење на две столчиња” на опозицијата во целава ситуација е проблемот.

        Сигурен сум дека ако СДСМ ги организираше протестите немаше никој да реагира како што реагирам јас. Но на тој начин немаше во јавноста де се прикаже слика дека граѓаните се незадоволни од Владата, од МВР. Тоа беше поентата, со тоа СДСМ ке му нанесе најмногу штета на ВМРО, и за таа цел сака да ве искористи вас и смртта на Мартин Нешковски. Е заради тоа јас реагирам. Едно е граѓански револт , оправдан револт заради убиството на еден млад човек, а сосема друго е политичка инволвираност на опозицијата која го користи настанот. Со фудбалски речник, вие сте судијата и сакате да и дозволите на опозицијата да даде гол од офсајд.

        Инаку, имањето само две политички опции и не е така лошо. Погледни ги Американците..кај нив отсекогаш имало само две опции. Проблем е што кај нас двете опции се малку затворени за нови луѓе и идеи, па младите се откажуваат од обидот за политика, или мораат да бидат полтрони на луѓето од врвот на партијата, без никаква шанса за реализирање на своите идеи и ставови. Секако, ова пред се мислам на СДСМ, иако има некои настани кои најавуваат нешто слично и кај ВМРО. Кога двете најголеми партии би биле отворени и без рецидиви од минатиот транзициионен период, би постоел простор за секој да ги артикулира своите политички потреби низ системот, а не на улица. Вашиот обид за дискусија со МВР е добар, но прво е задоцнет, заради тоа што протестите беа искомпромитирани, и е организиран со погрешни учесници. Доста е од вечните експерти и гемовци. Подобро ќе ви биде без нив, искрено го мислам ова.

      • Драго ми е што се разбираме. Ви благодарам за мислењето. Јас не можам да зборувам за сите кои ја чувствуваат оваа проблематика блиска и сакаат да делуваат по истата, секој може да си делува на своја рака. Јас ќе го земам вашето мислење во предвид како што и правам со се што се случува месециве. Како и да е, времето секогаш го покажува вистинското лице на работите, и намерите на сите ќе станат јасни.

    • Зошто е толку тешко да се разбере дека овде не станува збор за избор на една или друга политичка партија. Зошто е тоа толку тешко? Дали не разбирате дека нашата борба ќе беше иста без разлика на партијата на влас и без разлика на партијата во опозиција. А тоа е така бидејќи системот е тој, институциите се тие, беззаконието е тоа и тоа му одговара на секој оној што е на власт.

      Еве и да се договориме околу тоа дека нас опозицијата не искористува и дека сме ние привиден граѓански активизам под закрила на опозицијата, дозволи ми да ти кажам една работа. Еден ден оваа власт ќе се смени. Ќе дојдат другите на власт. И тие ќе направат некоја гомнарија, во тоа биди сигурен. (се надевам само дека нема да биде одземен нечиј невин живот). Ние и тогаш ќе дозволиме опозицијата (сегашната власт) да не искористи. И тогаш ќе бидеме привиден граѓански активизам под закрила на опозицијата. И без разлика кој да дојде на власт, се додека греши, ние ќе бидеме привиден граѓански активизам под закрила на опозицијата. Бидејќи не се бориме за власт, не се бориме за фотељи, не се бориме за пратенички места, се бориме за ПРАВДА!!!

      И тогаш, ќе се најдеме јас и ти на иста страна, ќе маршираме заедно на улица, ќе држиме ист транспарент, борејќи се за правдата. Само со една мала разлика, јас и понатаму ќе се борам во име на ПРАВДАТА, а ти ќе се бориш во име на партијата.

      • Прво прости што не ти персирам, не е заради не почитување, туку заради поедноставен израз, а и заради годините. Веројатно сум двојно постар од повекето вас.
        Велиш……”Дали не разбирате дека нашата борба ќе беше иста без разлика на партијата на влас и без разлика на партијата во опозиција.”

        Да, не разбирам и не верувам во тоа што го велиш. Знаеш зошто? Затоа што ги следам настаните. За тоа што ве следав сите вас на твитер и по блоговите. Вашите јавни настапи(навмнозинството, не на сите) по новите медиуми се полни со критики и со омраза кон ВМРО. Значи јас разбирам критички настроена јавност, младина. Но според се ова што се случува, вие ја мразите ВМРО. Говор на омраза колку сакате. Вие по дифолт не одобрувате се што ќе направи оваа власт…ама буквално се. Погледнете си ги изјавите и твитовите, коментарите помеѓу себе.

        Значи од еден оправдан револт заради смрт на млад човек, вие ги исмевате луѓето од власта, и тоа не заради нивната работа, туку ги исмевате нивните физички изглед и карактеристики(Јанкуловска на пример). Како ќе дојдете до правда ако ја исмевате Јанкуловска и нејзиниот физикус и личност. Потоа очекувате да ви дојде на трибина. Биди искрена и признај дека е така. Интернет и јавно напишаниот збор таму се сведоци, го заборавате тоа.

        Не верувам и заради досегашното искуство. Изминативе 20 години граѓанскиот активизам беше …ма што беше…не беше…глумеше дека е граѓански, дека постои, а се активираше по потреба, ама политичка потреба. И тоа се некако активистите, главно истите се будат кога ВМРО е на власт. Дел од луѓето кои се сега со вас, до вас на протести и трибини беа активисти и “експерти” и пред десетина години. Некако не можам да се сетам дека реагираа на случаи слични на случајот Нешковски, кои ги имаше неколку. Никако не можам да се сетам дека ги критикуваа министрите на СДСМ. Никако не можам да се сетам дека ги исмеваа на лична основа Џанго, Хари Костов или било кој функционер на СДСМ. Е гледаш…за разлика од вас кои сте помлади…јас сум доволно стар за да паметам и да донесам заклучок базиран на личното искуство.

        Не…вие не треба да бидете “привиден граѓански активизам под закрила на опозицијата” ни сега, а ни кога власта ќе се смени(со ваква опозиција ќе треба да причекаме на ова). Заради тоа јас реагирам. Вие треба да бидете вистински граѓански активизам. Ако постои вистинска причина за граѓански активизам, како на пример сега за Топилницата во Велес, јас прв ќе ве подржам. Но…некако не можам да видам дека сте активни околу тоа прашање. Зошто? Јас знам зошто…но кажи ми ти. Ете таму се во прашање не еден живот, туку иљадници.
        Ако сте револтирани од настан каде е изгубен еден млад живот, и веќе 5 месеци протестирате, известувате за странски медиуми, правите митинзи, концерти, собирате пари за транспаренти, правите трибини, отварате наменски блогови и веб сајтови…браво. Браво за активизмот. Но која е целта на се тоа. Политика. Толку…со еден збор се паѓа во вода. Прејдовте од другата страна. И сега…ете случај каде не еден…иљадници животи се во опасност, и нема ништо од горе споменатиот активизам. Зошто? Настанот не е интересен од политички аспект. Затоа. Нема политика во настанот…не е вмешана владата…и нема граѓански активизам. Грашански активизам треба да се активира секогаш кога интересите на граѓаните се загрозени, а не само кога настанот е политички курентен.Е затоа јас пишувам цело време.

        Инаку…јас не сум нити сум бил член на ниедна политичка партија. Само имам искуство и со едните и со другите…и заради тоа можам да отценам кој работи во наш интерес и да го подржам. Да го подржам условно…. се додека работи во наш интерес.

    • Томе. Не ти персирам, бидејќи и јас сум повозрасен и по малку се сеќавам на минатото. За едно сум сигурен: власта и партиите на власт од секогаш манипулирале со граѓаните, но партијава што толку ти ја напаѓаат маладиве, а не е твоја, е шампион на шампионите. Можеби констатацијата дека опозицијата не се вклучува отворено и проактивно во протестите и ти е точна, НО, ова што го правиш ти со твоиве „непартиски„ анализи и сугестии (наводнициве се затоа што 99% од твоите ставови соодејствуваат на оние од Бичиклиски) повикуваат не смо на статус кво во општеството, туку на негова понатамошна деградација и декаденција. Посебен бисер ти е препораката за формирање на партија и излез на пазарот на идеи, во борба за подршка на граѓаните за твојата опција. Можеби ќе речеш дека и сојузите на слепи, инвалидизирани, диабетичари и т.н. трба да формираат партии за да ги артикулираат своите интереси. Жртвите на бруталноста не ги обединува идеологија – модриците.
      Секое инволвирање на партиите во некоја граѓанска иницијатива, пвлекува и обврски кон истата. Несоодветната проценка на последиците, понекогаш на краток рок носи бенефит, но подоцна штета не само по пол. партија, туку и по населението воопшто(нажалост). Само едно примерче, за колку да не се заборави: „Непартиски„ беа протестите на студентите, Влатко Ѓорчев, Антонио Милошевски, и ком. против високото школство на албанците на мајчин јазик. Резултат: продлбочување на меѓуетничка нетрпеливост, како поклон за државата и пратенички, амбасадорски и министерски места за непартиските чувари на …ШТО?? (ќе ме изненади ако сеуште не си се потпишал на непартискиот, спонтано издаден манифест, за еднаков третман на нашиот мајчин јазик со останатите во светот) Што бараме ние од Европа, а што НАШЕ не му даваме на албанците?
      Како „неопределн„ набљудувач на настаните, не ти е малку – малцуцка, сомнително ова со топилницава, кај што ги праќаш младиве „општествено одговорно„ да се ангажираат? Не ти е малку нејасно зошто топилницата се продала, а при тоа да не се стави една реченица, дека новиот сопственик не смее да ја активира, со оглед на повеќегодишното противење на граѓаните не Велес? Не те изненадува малку (бидејќи си објективен непартиски набњудувач) што градоначалникот (ВМРО), Илија Димоски (кутриот едвај купил ново Мерцедефче од ножица) и дваесет илјади граѓани „спонтано„ протестираат баш сега? Не ти е чудно што „спонтано„ на улиците на Велес излегоја „баш згрижените„ граѓани, непосредно по изјавата на премиерот, дека нуди солуција за дислокација на објектот со помош на државата? (излегоја спонтано, баш како што излегоја кога ја тепавме Грција во кошарка) Дали се радуваа на офарда понудата, или требаше да се глорифицира избраниот, затоа што понудил решение на неговата грешка, со кое ќе се направат уште куп други грешки? Да не уште со продавањето е разработена ваква можност? Да не на премиерот, грчевито му е важна оваа инвестиција, затоа што со извоз на еден тон олово и еден тон цинк, какво ни е стопанствово, БДП ќе расне по 28%!? месечно, нормално ако има пристап до солунското пристаниште?
      Томе, приателу. Остави ги децата да се изборат за своите правдини. Ако можеш, помогни им. Доволно се свесни и младалачки наивни, што се оградуваа од секакво можно партиско инволвирање. Ние како повозрасни, знаеме дека тоа во денешно време НЕ ВРВИ. Потребно е да настојуваат да се инволвираат што повеќе и (можеби и пред се) партиски структури, затоа што после тоа за нив (партиите) ќе стане облигација. Без разлика на побудите, методите, постапките – едно е јасно: дека се води борба за возвишени, општочовечки, универзални права.
      Твоиве писанија се во насока да се релативизира важноста на владеењето на правото и да се правда нешто што апсолутно не е оправдано, па макар тоа го правел и најблискиот ми.
      П.С. Тоа што министерката некој ја нарекол „Горда брк„ не и дава за право, да ги суспендира професионалноста, одговорноста, етиката и моралот.

      • Протестите на Ѓорчев и Петровски и Милошоски беа не партиски исто како и овие “протести против полициската бруталност”. Исто така не партиски се Распеани Скопјани, Архибригадата, Плоштад Слобода, ГЕМ….се е тоа пример за непартиски активизам. Со Исмаил и Фрчковски во првите редови, со Петар Арсовски и неговите пулени. Аман…мислиш ли дека некој жив верува во тоа.
        Непартиска била и трибината со Цаца и Калајџиев, со Најчевска. Се се тоа независни експерти пар екселанс. Мижи Асан да ти баам…има една народна.
        Уште еднаш за протестите. Независни, младечки наивни, како што велиш беа само првиот ден. И јас да бев таму ке излезев првиот ден. Толку. Се потоа е само партиска агенда на која наседнаа повеќето учесници на протестите. Знаеш колку е лесно да се манипулира зовриена млада крв. Охохо…
        Препораката за формирање партија е нормална, затоа што така функционира парламентарната демократија. Здруженијата кои ги споменуваш не мораат да имаат партии, но секој , ама секој граѓанин има уставно право да партиципира во партиите.
        Нема овде никаков проблем со владение на правото. За 24 часа осомничениот беше уапсен и сега е на суд. Толку. Се друго по ова е политика која не треба на улица да се практицира, туку во парламентот. Субјективно чуство е дали некој сакал да лаже или прикрие убисво. Јас не мислам дека сакале да го прикријат убиството. А според тоа колкава подршка имате, и огромното мнозинство го мисли истото.
        Знаеш каде е проблемот. За што ние сега полемизираме овде? За случај на полициска бруталност(која судот треба да ја утврди), и за протестите по тој повод. За граѓански протести и активизам. Е ај прочитај си го својот коментар и види колку политика има во него. Прочитај и биди објективен, нели е исто како да го пишувал опозиционен политичар од висок ранг.А?
        Тоа е проблемот пријателе. Јас ги следам по интернет сите нај активни учесници на протестите.Знаеш ли колку се тие далеку од граѓанскиот активизам. Немаат ништо пријателе тие со граѓанскиот активизам туку се однесуваат како нај агилни партиски војници.
        Одеднаш сите ги напаѓаат и исмеваат сите проекти на владата, се по дифолт не чини. Е како така…па нели беше револт од убиството на еден млад човек во прашање, нели беше младешка наивност во прашање, а ваму се критикува и градоначалникот на Скопје кој е од ВМРО, а се фали градоначалникот на Карпош кој е од СДСМ. Зошто? Тоа ли е граѓански активизам? Не…тоа е партиска агенда на СДСМ.
        Велиш да им помогнам на децата. Во што да им помогнам…во нивниот партиски ангажман да се сруши Минстерката за Внатрешни и Владата. Не…мене оваа Министерка и оваа Влада ми се добри. И на големото мнозинство од гласачите.

        п.с. Еден од најактивните учесници на протестите пред некој ден напиша дека веке ги напушта протестите зошто сватил дека од овие протести нема ништо да излезе, освен можеби неколку идни пратеници во пратеничката група на СДСМ, исто како и гореспоменатите учесници на едни други протести.

  2. Значи Томче да резимираме околу партиската инволвираност во активностите на граѓанскиот сектор и, околу твојата и моја припадност кон некоја партија, како член или сипатизер,а посебно околу прокламираната (од твоја страна) неутралност и објективност во извлекувањето заклучоци.
    Секоја партија на власт, легитимно – ги афирмира своите политики и исто легитимно, настојува да ги минимизира грешките, притоа служејќи се со сите расположиви средства. Секоја пак, партија во опозиција, настојува да ги лови грешките на таа од власта и да ги користи како аргумент во докажувањето на неспособноста на власта, да се справува со одговорноста која и е дадена на избори. И таа се служи со сите расположиви средства. Значи: и за едните и за другите „целта ги оправдува средствата„ , „е легитимно„ гесло. Е Томче, би требало да се сложиме дека, граќанскиот сектор трба да ја фиксира, легимитира или демаскира целта, а со тоа полесно да ги препознае и оцени, колку се целисходни употребените средства. Така Томче, ВМРО се лепи на кошаркарите, а бега како ѓавол од темјан од стечајците, а СДСМ се лепи на работничките права, а бега како ѓавол од темјан од транзиционите години кога беше на власт. Одтука Томе, секоја граѓанска иницијатива, јас и ти трба да ја поддржиме, па дури и да побараме од политичките партии да се приклучат, или во најмала рака да инсистираме да го искажат што појасно својот став. На тој начин Томче ќе бидат приморани да се детерминираат и да „превземат облигации„ по некое прашање, што пак ги прави помали мастадонти при чија меѓусеба борба за власт, интересите на народот се губат како колатерална штета.
    „Мижи Асан да ти баам…има една народна.„ Ама има уште еда: „…разликата помеѓу тој што лижи и тој што не лижи, е во тоа што, едниот лижи и си признава, а другиот лижи, ама не си признава„.
    Излишно е сега да си реплицираме по одредени ставови и начинот на гледање на работите, кога веќе заклучивме дека 99,99% ти звучиш како Бичиклиски, а јас како „… биди објективен, нели е исто како да го пишувал опозиционен политичар од висок ранг.А?„ (за мене комплимент – без разлика на намерата)
    Ти Томче ги браниш, протежираш и афирмираш потезите на ВМРО ДПМНЕ во ова издание на ВМРО и не знам, од каде потребата на старт на излагање на некое мислење, да се оградуваш од нив? Мислиш ако не се оградиш со време, ќе ти се девалвира реченото? Или „…лижеш, ама не признаваш„ затоа што заеш дека и другите знаат дека нешто смрди?
    Како повозрасен, запрашеј се и одговори си: дали познаваш некој функционер (осве председател на класна заедница, а и тоа со резетва) кој бил домаќин човек и не го ставал личниот интерес пред се‘, без разлика дали е материален или пак статусен. Томче помогниму на младите да го препознаат лајното, не затоа што е лајно, туку кое од нив е по суво и помалку смрди и ги бербати. Изборот е како во полски нужник: природата те повикува, културата ти наложува да ја употребиш дупката, а пристапот околу неа врие од купчиња и тотлаци. Работата е да гледаш кое е посуво и да излезеш што понеизбербатен.
    Иако неодолеав и се послужив со примери во поткрепа на моето мислење, тие се излишни, ги има безброј во прилог на едните или другите и по правило се употребуваат да се сврти – одврати вниманието од суштината.
    Мое мислење е, дека постојнава власт во сите делови (законодавна, извршна и судска), е премногу приватизирана, корумпирана, криминализирана, некомпетентна и деградирачка (дури и декадентозна) за нашето општество. Невелам дека претходните на биле, затоа в‘прочем и се сменети, туку дека овие се ПРЕМНОГУ. Последиците се болни, а ќе бидат уште поболни, ако остане живо ткиво кое ќе биде способно да ги осеќа.
    П.С. Не сум „политичар од висог ранг„ туку комуњарски гимназиалец кој шест години учел гимназија и шест години „посран„ факултет. Без и еден ден комуњарски работен стаж, кој мсли дека комуњарското лајно сепак беше по хумано од дешниве брбушки на стадото и тотлаците од политичарите и тајкуните.
    И пак, да се знае: „QUI VENTUM SEMINAT, TURBINEM METET„ – „КОЈ ВЕТЕР СЕЕ, ОЛУЈА ЌЕ ЖНЕЕ„
    А изгубив година поради латинскиот…. иронија, а?
    Биди ми здрав и жив, убаво се разбравме.

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s