I love Free Software and 2cmk are to blame for that!

I’ve been using free software from the moment I started using computers, of course, but as all people, I wasn’t aware of that. Than during university, we had a class where we studied Linux administration and installing etc., but for me it was just another operating system, another thing I needed to learn. No one explained to us what it represented and what it meant, and the ideology behind it.

Just a semester before finishing my studies, I started writing posts for it.com.mk as a way to make some money while studding, and they asked me to make a twitter account, so I can follow tech related news and the tech industry, local and foreign events etc. I did. Soon there was a call from a local hacklab asking for donations and money help to function, and that is how I got to know them and follow them all. Still, I wasn’t getting involved, just kept a close eye.

Just a little after @arangel retweeted the GNOME Women Outreach program call and it was something that fitted me well, so I sent some emails and arranged a meeting in the hacklab, one morning. Rest is history!

I got the internship (as part of GSOC), but the guys from hacklab are to get all the credit. They put up with me being confused about everything and all, teaching me fundamentals about everything tech as I still being a student knew something out of every subject, but I was expert or advanced in none. And they did that for months. What is really important, is that they, while teaching me the purely technical stuff about Linux and helping me with the programming, were insisting that I know and get familiar with the ideology and what stands behind Free Software, and why is it crucial to us. They gave me documentaries to watch, they talked, shared, repeated. And I thank them. I am a better person and hacker and have made friends for life.

I’ve been, using, promoting whenever I can and contributing to free software ever since. I stayed active in the GNOME community after my internship, did another one for a small organization called Ecidadania for GSOC 2012, and whenever I can where I work pushed code as free software on github. I installed so many Linux-es over the years that passed.

I can talk volumes, but to keep it short I LOVE FREE SOFTWARE BECAUSE I LOVE FREE SOFTWARE MACEDONIA!

Happy hacking everybody and let’s keep up the good work towards digital liberation.

This post is inspired by @fsfe campaign:

Advertisements

Прашувај, приклучи се, активирај сe!

Објавено на 31.01.2014 на aktiv.mk

Кога навлегуваме во транзициските години помеѓу дете и возразен, често, ако не и секогаш, се чувствуваме како да растеме паралелно со околината, а не заедно со неа.
Ни изгледа како сегашноста да е киднапирана од многу постарите, оставајќи не беспомошни и на маргините, а општеството и неговите текови за нас се нејасни и страни.

Најчесто во системот кој не опкружува се вклучуваме по принцип на шок – стануваме свесни за своето место и самото неговото постоење кога за првпат па ќе се судриме со него. Судирот е често болен и е првиот од низата кои во текот на следните години ќе ја рушат нашата наивност кон опкружувањата.

Ова е последица на нашето незнаење и дистанца од општествените текови. Можеби не е можно да се избегне шокот кога прват ќе се судриме со неправда, или кога за прв пат ќе ги сфатиме своите ограничувања, но многу е важно и потребно што побрзо да ги разбереме овие процеси кои се случуваат околу нас за да можеме да се чувствуваме и бидеме поинтегрирани во нив и со тоа да живееме поквалитетен живот.

Македонија нема стратегија и некој структурен план како да ги вклучи младите во општеството па годините во школските клупи ни поминуваат без се стекнеме со таа многу важна животна лекција – како да ја исполниме нашата граѓанска функција, односно како да бидеме граѓани.
Сепак, има многу што можеме да напраивме самите околу тоа:

– Не се плашете да оформите мислење
Се изгледа збунувачки и несфатливо, хаотично – нашите обиди за креирање на издржана политичка мисла се пресечени со острите кривини на светска политика, турбуленциите во глобалната економија, локалните етнички проблеми, патот покрај зградата со дупки, полниот или празен фрижидер. Секој став кој ќе го формираме е колеблив и несигурен, што начесто се одлучуваме да го скокнеме ова се на крајот, и да молчиме.
Погрешно! Со самото тоа што ќе споделиме и артикулираме еден став, колку и да е погрешен, сме тргнале во вистинскиот правец. Со тоа што ќе го изразиме ние го отвараме за критика, а со тоа и за промена и различна перспектива. Комуницирајте колку повеќе можете на прашањата кои ве бунат, прашувате, а најмногу од се зборувајте. Ајнштајн рекол дека слабоста(немањето) на став станува слабост на карактер, а се надевам сите ние се стремиме да сме подобри од тоа.

– Излезете од вашиот непосреден круг на пријатели
Додека сме млади лесно е да се заглавиме во кругот на најблиските кои ги знаме веќе со години – да кружиме околу истите мисли, да ги одржуваме сите стереотипи, предрасуди, сфаќања и ставови кои ги влечеме од најмладите денови. Општестовото е големо, разнолико и составено од најразлични групи, и колку повеќе комуницираме, се запознаваме и мешаме со истите толку подобра слика ќе креираме за целината.
Прошетај се до АКСЦ на некој од многуте настани исмешај се со уметниците и левичарите, зачлени се во организација како МОФ и запознај врсници и стекни нови вештини, оди на некое предавање за кое си видел/а само настан на фб за да чуеш ете, бар една нова перспектива таа недела. Ако имаш нешто што сакаш да го правиш а твоите најблиски не се заинтересирани, искористи ги социјалните мрежи како твитер каде можеш да испиташ дали ете можеби, некој би ти се приклучил.
Лесно е да имаме предрасуди за некоја друга етничка група ако не познаваме ниеден нејзин член, да изградиме негативно мислење на некој сегмент на општеството ако ги слушаме поларизираните медиуми, да се чувствуваме сами со своите мисли ако никогаш не сме ги споделиле.

– Читајте се, читајте надвор од своето поле, читајте за светот
Многу е важно да читаме и да се информираме за нашата околина, а потоа и за светот за да можеме подобро да сфатиме каде ние стоиме и на каде одиме. Многу е важно да ги пратиме и да ги разбереме добро принципите и концептите околу кои се случува се што не опкружува за да можеме подобро да учестуваме во нив. Ако сме информатичари, не можеме само да читаме за синтакса во програмските јазици, мораме да читаме и за индустријата за да разбереме подобро што правиме. Ако читаме за индустријата, мора да читаме и за глобалната економија, за да разбереме зошто е индустријата таква каква што е. Ако читаме за економијата, мора да научиме за политичките ситеми и општествените уредувања за можеме вистински да ја разбереме нејзината корелација, итн.

Правејќи исчекор да бидеме подобри „јас“, правиме исчекор да бидеме и подобри како заедница. Практицирањето граѓанско учество бар само преку интерес од што помлада возраст ни помага да се чувствуваме повеќе како дел и да сме посреќни во заедниците во кои живееме. Стекнуваме вештини за комуцикација, навика за самоиницијативност, оптимизам и самодоверба. Уште поважно, учејќи и активно учествувајќи во општествените текови можеме да ги пресретнеме во нивните нагли промени, и глатко да поминеме низ истите.